[[HG'WorLd...JunZz韩庚]]

อันยองฮาเซโย ทุกๆคนนะค้า

กลับมาอัพด้วยอารมณ์เพ้อยังคงอยู่

ใช่แล้ว ครบรอบหนึ่งอาทิตย์พอดี ได้เจอฮันครั้งแรก

เอสเจกลับไปแล้วแต่ความรักที่มีให้เสมอๆไม่ได้จางหายไป

อิอิ เพิ่มขึ้นมากมายอีกต่างหาก รักฮันจัง

วันนี้ตั้งใจมากเล่าบรรยากาศ ฮ่าฮ่า ที่จริงน่าจะอัพเรื่องนี้ไปตั้งแต่เมื่อ 7 วันก่อนนะ

อิอิ เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว ตอนนี้กะลังวิ่งดูเอสเจอยู่เลยกำลังวิ่งเข้าตรอก 55 ขึ้นรถวิ่งตาม

อ๊ากกก มาเริ่มตั้งแต่ต้นเลยดีกว่า

ไปถึงที่หน้างานตอนประมาน10โมงเช้า ไอแพรวโทรตามฮ่าฮ่า ไปเจอกันแล้วแบบโง่อ่ะ

เอ๋อไปเลย ยืนอยู่หน้าแท้ๆ พอไปรับบัตรเสร็จแล้วก็มายืนคุยกัน อ๊างงง น้องๆสูงกันจริง

มีพี่คนนึงมาขอบัตรเลยให้ไปเลย สงสารเน่ะ ถ้าเป็นเราก็คงจะเสียใจเหมือนกัน

แต่หลังจากนั้นก็แยกกัน เราไปดุสิต 55 หลุดเดี่ยว 4สหายกันเลยทีเดียว

แต่ยังไม่ทันถึงดุสิตซะนี่ แวะช๊อปกัน อุอุ

ตามหาบอร์ดี้โกรปให้นังอ้วน 55 ไปเดินสยามดิส อ๊างงงง เอสเจเต็ฒๆ อยากมีตวุ้ยย

อิจฉาคนได้มีตทันทีทันใดไปถ่ายรูปกะโปสเตอร์ อายเลย

แต่โปสเตอร์บิ๊กเบิ้มมากมายอ่ะ เห็นแล้วละลายกันเลยทีเดียว

เดินทั่วสยาม สรุป หาไม่เจอบอร์ดี้โกรปนังอ้วน เลยวิ่งไปขึ้นรถไฟฟ้า อ๊ากกก เจอคนเกาหลี

ตอนแรกก็ดี ไปๆมาๆ เบี่ยยยย เก๊กหล่อเกิ๊น

ดุสิตธาณี ไปถึงที่นั่นประมาณบ่ายสองครึ่ง ฮ่าฮ่า ข้าวยังไม่ได้กินตั้งแต่สามโมงเช้า

นี่บ่ายแล้ว แต่ไม่เป็นรัย ยังไม่หิว

นั่งรอเอสเจประมาณ2ชั่วโมง ยามสร้างกระแส

"นี่ๆหนู เอสเจอ่ะเค้าไปรถตู้ ทะเบียน 129 เนี่ย"

ยามบอก ไอเราก็วิ่งหาเรย สรุป ไม่เจอ อ๊ากกก ไอลุงยามบ้าบอ หลอกกันได้ แล้วก็มีการสร้างกระแสหลายรอบมากมาย

กรี๊ดกันเวลาที่มาแขกมาเปิดม่าน

"เนี่ยแก ห้องที่เปิดไฟอ่ะ" พูดกันไปต่างๆนานา

มีอยู่ตอนนึง ไออ้วนพูดแซวมาว่า เนี่ยแหละ ไอคนเสื้อแดงอ่ะ เอสเจ

เราก็ฮากัน ปรากฏว่ามีคนชอบสร้างกระแสได้ยิน ตะโกน เสื้อแดงๆ 55 กรี๊ดกันไป

แทคมือกะไออ้วนอย่างสะใจ ฮ่าฮ่า เป็นงั้นไป

รอเอสเจไปเรื่อยๆ ไออ้วนก็บ่น การ์ดโรงแรมก็เข้ม โอ๊ยยย ฝนก็ตก

บอกว่าจะออกมาสี่โมงเย็น เหอๆสุดท้ายออกมาจริงๆทุ่มนึงได้มั๊ง

กรี๊ดกันไปมากมายคนที่ยืนอยู่ข้างๆถาม นี่เห็นยังเนี่ย กรี๊ดกันอ่ะ

ยัง ฮ่าฮ่า กรี๊ดไปงั้น วินาทีที่รอคอยก็มาถึง

กรี๊ดดดดดดด มาแล้วววว โอ๊ยยยย น่ารักคอด

พี่หมียิ้มขรึมเท่มากมาย เปิดตัวมาด้วย เฮียทึกกะด๊องงงง

อ๊ายยยยย ไอดาวกรี๊ดไส้จะกระซวก ฮ่าฮ่า ทึกวิ้งจริงๆ ด๊องด้วย โอโม่มั่กมั่ก

ชินดงชี้มาทางพวกเราด้วยยยยย ฮ่าฮ๋า จริงๆแล้วชี้คนที่โคฟเต้นร๊อกกุโก้อ่ะแหละ แล้วไปยืนข้างๆเป็นคนเดียวกะที่ถามตอนแรกว่ายังไม่เห็นจะกรี๊ดเพื่อ

อิอิ ได้อานิสงกันไป ทีนี้ก็วิ่งตามรถอ่ะ ไอดาวๆๆๆยังไม่เห็นฮันเลย ตะโกนบอกไอดาวเสียงดัง

จูนๆๆๆ นี่งัยฮันอ่ะ

กรี๊ดดด ไปสุดเสียง ปรากฏว่าเป็นเย อ๊ายยย น่ารักมากมาย

ฮันนั่งถัดไปอีกประมาณสามเบาะ โอ๊ยยยย

เหงครึ่งหน้าแต่แบบมะไหวแล้ววน้า

คนจีนน่ารักเกินไป วิ้งมากมาย เล่าตอนนี้ยังต่นเต้นอยู่เรยอ่ะ

พอรถเอสเจออกไปปุ๊ป รีบวิ่งลงไปขึ้นรถไฟฟ้า อ๊างงง คนเยอะมากมาย

วิ่งขึ้นรถแท็กซี่กะคัยมะรุ้ ฮ่าฮ่า คุยกันไปได้เป็นเรื่องเป็นราว

พอมาถึงงาน วิ่งเรย วิ่งตั้งแต่ต้นซอย เหนื่อยโฮกกกกก

แต่มันส์ดี

บรรยากาศงานทรู บอกได้คำเดียวว่าห่วยยย

ห่วยมากกก เวทีเตี้ย เราเข้าไปทีหลังแบบว่ามะเห็นอะไรแล้ว

โดนเบียดจนเกือบจะเป็นลม เกือยโนเหยีบตาย

แบบหัวจะมุดลงไปอย๋แล้วอ่ะ โอ๊ยยย เกือบเอาชีวิตไปทิ้ง มีแวบนึงคิดขึ้นมาในใจ

เราจะตายแล้วเหรอเนี่ย 55 ไปๆมาๆได้มาอยู่ริมขวาสุด

เอสเจขึ้นแล้ว โอ๊ยย ยังหาที่ดูมะได้ ตายๆๆ แต่ก็หาที่เจอ ไม่เห็นหรอก กระโดดเอา เรามันเตี้ย

ชิชะ!! กระโดดไปตอนจังหวะฮันร้อง

อ๊ายยยยย เธอมันน่ารัก เธอมันน่ารัก น่ารักจริงๆๆ

ละลายเลย ตะโกนบอกซารางเฮ ฮันคยองโอป้า ไม่ได้ยินก็ช่าง มันอัดอั้น ฮ่าฮ่า

ชูป้ายซึ่งไม่ได้เดือดร้อนใคร เพราะอยู่ท้ายสุดอยูแล้ว ไม่รุ้จะเอาป้ายบังใคร

ร้องเต็มที่มากมาย โดนคนที่ยืนข้างหน้ามองด้วยสายตาประมาณว่า

อิพวกนี้บ้าผู้ชายมากไปแล้วว แต่ไม่สนอ่ะ

จะดู อ๊างงง ร้องได้3เพลง เอสเจลง ตอนสัมพาษรีบมากมาย

รูว่าเอสเจรูสึกไม่ดีอ่ะแหละ

เดินออกมาจากงานหมดสภาพ ฮ่าฮ่า เหงื่อโทรม กลิ่นสุดจะทน

แต่คุ้มเธอน่ารักจริงๆ เท้าดำปี๋เรย โดนเหยียบมากมาย ใส่แตะด้วย เจ็บเท้า

ไปนอนคอนโดพ่อกวาง 55ดูเอเอฟต่อ แต่กว่าจะได้กลับคอนโด เกือบหารถกลับมะได้

เกือบร้องไห้ อ่ะ ดีนะตุ๊กตุ๊กช่วยชีวิต 55 ขึ้นไปเรย

ฮันน่ารักจริงๆเรยอ่ะ น่ารักสุดๆรักเธอมากขึ้นทุกวันจริงๆ

ไม่ไขว่เขวแล้ว เพราะรักฮันเข้าเต็มเปาถอนตัวไม่ขึ้น

ก่อนหน้านี้ก็รักอยู่แล้วไปๆมาๆรักมากมายก่ายกอง

ตอนเช้าวันรุ่งขึ้น ไปรอเอสเจอีกไปกินเค้กด้วย

เหอๆ เค้กดุสิตทำแสบเหลือเกิน ชิ้นละร้อยสิบ กินไปประมาณ20

ฮ่าฮ่า รอเอสเจไม่ได้แล้ว เหรอไปเซนลาด

เหอๆไปทำพวงกุญแจหมดไป390 แล้วก็ไปซื้อกระเป๋าอีก790 หมดตัว

เหอๆสุดท้ายก็ต้องกลับบ้าน ไปรอรถอยู่หมอชิต ฮ่าฮ่า

สิ้นสุดแล้วทริปนี้ ใจจริงอยากอยู่ส่งฮันแต่มะไหวจะกลับมาอ่านหนังสือ

วันรุ่งขึ้นสอบ

อยากให้เวลานี้อยู่นานๆ กลับมามาอ่านที่เอสเจรุ้สึกไม่ดีแล้วหดหู่

จะทำไงได้ เราไม่ดันคนอื่นก็ดัน มันอยู่ที่จิตสำนึกทุกคน

จบดีก่า

ปล. เจอกันใหม่นะคะที่รัก

รักเธอสุดๆไปเลย น่ารักแบบนี้ไปนานๆนะเคอะ

พวกเรารักพี่เสมอ ความรักของพวกเราจะเป็นปีกที่แข็งแรงและสวยงามให้พี่

Super Junior Fight!!

การรอคอย1ปีกับอีก2เดือนจบลง ไอกวางและบุ๋ม อย่าหมดหวัง เชื่อว่าสักวันจะต้องไปเห็น

พี่ๆที่แกรอแน่นอน

กวาง ซินไม่มาไม่เป็นรัยมาเมื่อไหร่ เด๋วจะพาลุยเอง

บุ๋ม ไม่ต้องห่วง สักวันแกต้องไปเจอคยู

ยะฮู้ววววววว