ระยะเวลาที่เปลี่ยนแปลง
posted on 24 Oct 2007 19:28 by llsweetcandyll
ย้อนกลับไปเมื่อปีก่อน ฉันยังคงเป็นเด็กม.ต้นธรรมดาที่มีชีวิตในโรงเรียนเหมือนเด็กๆทั่วไป
เล่นกับเพื่อน เรียน ทำการบ้าน หรือกิจกรรมอื่นๆตามที่จะสรรหากันมา
"ไปเล่นจิ้งจอกหักขากัน~~"
"ไปๆๆ"
"ไปเล่นหมากเก็บกัน"
"อื้ม เล่นไม่เป็น นั่งดูๆ"
"ไปเล่นยางกัน"
การเล่นในแต่ละวันจะเปลี่ยนไปตามสภาพที่แล้วแต่จะอำนวย
ฉันยังคมีชีวิตประจำวันแบบนี้ไปเรื่อยจนกระทั่ง
"กรี๊ดดดดดดดด ดูนี่ๆๆๆ"เสียงเพื่อนตัวดีวิ่งมาแต่ไกล แต่ฉันกลับไม่ใส่ใจสิ่งที่เพื่อนถืออยุ่นัก
หันหน้าไปมองเพียงครู่แล้วหันหลังกลับ พลางนึกอยู่ในใจ
"เพื่อนกรุเป็นเอามาก"
หลังจากนั้นสองเดอืน ฉันก็ยังคงเล่นไปตามประสา ชีวิตเด็กม.2มันจะมีอะไรดีมากไปกว่าการนอนหลับในคาบว่าง
เล่นไพ่ (อันนี้แอบอาจารย์พอดู)
จบม.2แล้วย่างก้าวสู้ม.3 ชีวิตเปลี่ยนแปลงไปจากเดิมเมื่อฉันได้รู้จักเพือนคนใหม่
เพื่อนสองคนนี้เค้าน่ารักมากๆในความคิดของฉัน
จนวันนึงเพื่อนอีกคนก็ได้พูดขึ้น
เป็นเรื่องที่ฉันไม่เข้าใจ ชื่อแปลกๆสำหรับฉันผ่านมาผ่านไปอยู่หลายวัน
บรรดาหล่อนๆยังคงเมาท์กรอกหูฉันกะเพื่อนอีกคนอย่างจงใจ
แต่ฉันกลับไม่สนใจนักก็คิดเพียงแค่ว่า
"น่ารำคาญ"ทีแรกฉันคิดอย่างนั้นเชียวล่ะ เบื่อซะด้วย เรียกชื่อใครไม่รุ้แปลกๆหู
แต่ก็เหมือนโชคชะตากลั่นแกล้ง(?)
ใบหน้าของคนชื่อที่คุ้นหูฉันปรากฏต่อสายตา
ฉันยังจำได้ดี ชั่วโมงคอมพิวเตอร์ บรรดาเพื่อนๆของฉันยังคงนั่งจุ้มปุกอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์พลางส่งเสียงกรี๊ดกร๊าดเหล่าผู้ชายน่าตาที่เธอบอกว่าดีนักดีหนา แต่ฉันกลับไม่สนใจ
เพื่อนๆฉันเรียกฉันไปดูด้วย
"มีกี่คนอ่ะวงนี้"
"12"
"กะร้องโอเปร่ารึไงว้า"
รูปภาพผู้ชาย12คนปรากฏบนจอคอมพิวเตอร์ แสงสว่างแสบตาทำให้คนสายตาแย่อย่างฉันต้องหยีตาปรับสภาพ
ฉันไล่เลียงตามใบหน้าได้รูปนั้นมาเรื่อยๆ จนมาสะดุดอยู่ที่คนหนึ่ง
รูปภาพชายผมดำซอยยาวประบ่าหรือสั้นกว่านั้นปรากฏอยู่บนหน้าจอเช่นเดิม
ดวงตาที่เรียวรีนั้นทำให้ฉันตาโตด้วยความตกใจ
"คนนี้โดนเว้ย"ฉันร้องออกไปอย่างลืมตัว
วินาทีนั้นฉันล่ะนึกอายซะจริงเมื่อมานึกย้อนหลัง
เพื่อนๆของฉันต่างอมยิ้มก่อนจะบอกชื่อเขาคนนั้น
"ฮันคยอง คนนี้ชื่อฮันคยอง"
เพื่อนฉันบอกชื่อมาเรียบๆ ฉันไม่คิดเลยว่า จากวินาทีนั้นมาฉันจะค่อยๆตกหลุมรักผู้ชายคนนี้...
หลังจากนั้นไม่นานฉันเริ่มเปิดใจรับพวกเขามากขึ้น เพื่อนๆต่างพากันอัพเดทข่าวสารข้อมูลเกี่ยวกับพวกเขาเหล่านั้น
จนเรียกได้ว่าเป็นคอมพิวเตอร์เคลื่อนที่
ฉันและเพื่อนๆยังคงเป็นเพื่อนกันด้วยความราบรื่นจนกระทั่งช่วงเดือนเมษา
มันเป็นเหตุการณ์ที่ฉันไม่อยากพูดถึง และนั้นก็ทำให้ฉันเสียเพื่อนที่ดีไปอีกคน
แต่เป็นการเสียที่ฉันเต็มใจ เรามองกันอยู่คนละมุมอย่างนี้ต่อไปเรื่อยๆจะดีกว่า...
แต่นั้นก็ไม่ได้หมายถึงฉันะไม่เหลือเพื่อน มันทำให้ฉันได้เพื่อนเพิ่มขึ้นมากกว่าเดิมอีกเป็นกองเชียวล่ะ
ทุกๆวันยังคงผ่านไปเรื่อยๆ
ฉันเริ่มใกล้ชิดมากขึ้น
ความรู้สึกที่มีมากขึ้นทุกๆวันจึงทำให้ฉันกล้าเรียกเข้าได้เต็มปากว่าพี่ชาย
ฉันรักพี่ชายคนนี้ซะแล้ว
รักมากขึ้นทุกๆวัน
พี่ชายกลุ่มนี้ไม่เหมือนใคร ฉันทั้งยิ้มและร้องไห้เวลาที่มีเรื่องให้ดีใจหรือเสียใจ
เหตุการณืที่ผ่านมาทุกอย่างยังคงอยู่ในสายตาของฉัน
ถึงแม้ว่าการชอบพี่ๆทั้งหลายจะมีอุปสรรคมากเหลือเกิน
494วันแล้วที่ฉันเฝ้ามองพี่มาตลอด
494วันสำหรับทุกๆอย่างที่เริ่มต้น
494วันที่ฉันได้เห็นพี่ยิ้ม หัวเราะ หรือร้องไห้
494วันที่ฉันยังคงยืนอยู่ตรงนี้เป็นกำลังใจให้พี่เสมอ
494วันที่ฉันไม่เคยคิดว่าจะผ่านมารวดเร็วถึงเพียงนี้
494วันที่ฉันได้รู้จักพี่
ขอบคุณทุกสิ่งที่ทำให้มีวันนี้
และสำหรับ102วันที่เราได้เจอกันครั้งแรก
ดูเหมือนว่ามันจะยาวนานซะเหลือเกิน แต่ภาพที่พี่บอกโบกมือให้กับทุกๆคนยังคงจะถูกเก็บไว้ในความทรงจำของฉันอย่างแน่นหนา
มันจะยังคงอยู่ในกล่องใบเล็กที่อัดแน่นไปด้วยความรู้สึกดีๆข้างในหัวใจ
หากข้อความที่ฉันกล่าวมานี้ พลังใจที่ฉันส่งไปให้พี่ทุกๆวันส่งไปถึงพี่
ก็ขอให้พี่อย่าท้อ ล้มได้แต่ต้องลุก พี่จะต้องเป็นดวงอาทิตย์ที่สดใสแบบนี้ไปนานๆ
102วันมาแล้วที่ฉันได้เจอหน้าพี่ถึงแม้ว่ามันจะเป็นการเจอที่ฉันไม่ชอบใจเท่าไหร่
ฉันเห็นหน้าพี่เพียงแวบเดียวเท่านั้น แต่ช่วงระยะเวลาสั้นๆนั้นก็ทำให้ฉันมีความสุขแล้ว
102วันสำหรับแรงบรรดาลใจใหม่ๆ
102วันที่ฉันเฝ้ารอมานาน
102ที่ฉันไม่คาดคิดว่ามันจะเกิดขึ้น
ฉันคงจะไม่มานั่งนับอย่างนี้ถ้า 1 ใน549วันนั้นไม่มีพวกพี่อยู่ในความทรงจำ
และฉันคงจะไม่มานั่งบรรยายอะไรแบบนี้ถ้าฉันคิดว่าพรุ่งนี้ฉันจะไม่รักพี่อีกแล้ว
เพราะฉะนั้นมั่นใจได้ว่าฉันจะยังคงอยู่ตรงนี้ไปนานเท่าที่ฉันจะยืนไหว
และฉันก็เชื่อว่ามีคนที่คิดเหมือนฉันและพร้อมจะยืนเป็นเพื่อนพี่ๆพร้อมๆกับฉันเหมือนกัน
เคยมีคนถามว่าทำไมต้องผู้ชายคนนี้ ก็ได้แต่อมยิ้มแล้วก็ตอบว่าไม่รุ้
ก็ใครจะไปกล้าบอกล่ะว่า
"หลงรักผู้ชายคนนี้ไปแล้ว มารู้ตัวอีกทีก็ถอนตัวไม่ขึ้นแล้วสิ่"
สำหรับใครที่ยังคงลังเล หาจุดยืนของตัวคุณซะ
ฉันคิดว่าซักวันคุณก็จะต้องมีพี่ชายที่คุณพร้อมจะยืนเคียงข้างเหมือนกับฉันอย่างแน่นอน
[S]uper Junior Fight!!!
ไม่ซึ้งก็ไม่รู้ว่าจะบอกว่าไง
เหมือนอ่านนิยายเรื่องนึงเลยอ่ะ
ผ่านมานานแระเนอะที่เรารู้จักกะพี่ชายทั้ง13คน
มันผ่านไปเรวมากเลยว่าม่ะ
ชั้นมีจุดยืนแล้วเว้ย
ชั้นรักพี่ชายของช้านที่ซู้ดดดดด
โชคดีกะความรักของแก
#1 By ♥ l3mgh on 2007-10-26 19:03